Ferhat Özgür

Saturday, July 05, 2008

I Love You 301

"I Love You 301", video karoeke installation, Triennale Bovisa, Milan, 2008

"I Love You 301", video karaoke stills, 2007

"Radikal Art Public Space Project", Istanbul, 2006, poster of Turkish Penal Code 301

Saturday, June 21, 2008

Milan Triennale: Save As

Milan Triennale: “Save As...”

A santralistanbul project in cooperation with Triennale Bovisa, Milan

23 June – 7 September 2008

for further information: http://www.triennale.it/Index.php?lang=_eng

23 June 2008 Programme

11:30 Press Conference

15:30 Panel

“Save As…, as a Discursive Diversity: Contemporary Art From Turkey”

Speakers /

Derya Yucel (Save As, Curator)

Serhan Ada (Board Member of santralistanbul)

Esra Alicavusoglu (Art Historian)

Selda Asal (Artist)

Vittorio Urbani (Curator)

15:30 Professional Meeting (artists meet galleries)

16:00 Eser Selen Performance

19:00 Opening by Letizia Moratti, Mayor of Milan and Kadir Topbas, Mayor of İstanbul

19:00 Nezaket Ekici Performance

Artists

1. Selda Asal

2. Volkan Aslan

3. Ramazan Bayrakoglu

4. Selim Birsel

5. Basir Borlakov

6. Burak Delier

7. Nezaket Ekici

8. Memed Erdener / Extramucadele

9. Ayse Erkmen

10. Esra Ersen

11. Serkan Ozkaya

12. Leyla Gediz

13. Genco Gulan

14. HaZaVuZu

15. Gul Ilgaz

16. Borga Kanturk

17. Gulsun Karamustafa

18. Yasemin Ozcan Kaya

19. Sukran Moral

20. Murat Morova

21. Ceren Oykut

22. Ferhat Ozgur

23. Sener Ozmen

24. Neriman Polat

25. Eser Selen

26. Erinc Seymen

27. Canan Senol

28. Muruvvet Turkyılmaz

29. Dilek Winchester

30. Nil Yalter

"A.A.H: All About Him"

“A-A-H!: ALL ABOUT HIM”

project of : Goethe-Institut Bulgarien & “ 39 grama” Newspaper

project initiated and curated by: Ventsislav Zankov

guest curator: Nadja Timova

space: Ivan Vazov Theatre City Garden, Sofia-BULGARIA

June 9 – June 30 2008

We are pleased to inform you that the A-A-H! [All about Him] Open-air Exhibition, to be launched on June 9th 2008 in the Ivan Vazov Theatre City Garden in Sofia.

This exhibition reaches out to the wider public: the organizers ambition is to present the visual concepts and works of contemporary artists who have chosen to explore male presence in the world today, male roles and representations. The exhibition will be open till June 30 and will feed both: The Top 10 Selection: the selection of the top 10 billboard visions to be produced and exhibited as A-A-H! Billboards in Sofia’s downtown area this fall (Sept 22nd through Oct 7th, 2008)The Pedestrian Award (through online voting to be hosted by the project website) and amounting to 1000 BGN.

This open-air exhibition will be made possible through the kind partnership of Sofia Municipality authorities.

Participating artists:

for further information visit: http://a-a-h.info

Thursday, June 12, 2008

photographs 2008

"Soldier, The Saint", 2008, dimensions variable

"The Saints", 2008, dimensions variable

"Our District", 2006, 60x90 cm, photograph

"Felt Like A Prophet", 2007, dimensions variable

"Documenta / Odessa Steps", 2007, dimensions variable

Tuesday, May 20, 2008

WATERCOLORS-2008

"Sweet Dreams", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Let's Name Our New Baby Grenade", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"A New Pool Proposal", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"An Analysis of a Gun", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Hands Up", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"farewell", 2008, 40x30, watercolor on paper

"One, Two, Three", 2008, 30x40 cm watercolor on paper

"impossible bridge", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Discharge Letter", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"hide and seek", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"water gun", 2008, 30x40 cm, acrylic on canvas

"caretaker", 2008, 30x40 cm, acrylic on canvas

"War Memory", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Careless Soldier", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Today's Beggar", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"Monument for Olaf Metzel", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"New Pilot", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Military Zone", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"Joke", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"Jerk Off", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"Farm", 2008, 30x40 cm, watercolor on paper

"Curious Moments", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"Burglar", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

"Birthday Present", 2008, 40x30 cm, acrylic on canvas

"The 6 Arrows", 2008, 40x30 cm, watercolor on paper

Thursday, March 27, 2008

selected group shows

2008 "Word-Tale; Mixed Narrations", Hacettepe Art Museum, Ankara- Turkey

(Tracey Emin, Halil Altındere, Yael Bartana, Anri Sala, Erzen Shkolloli, Ferhat Özgür, Şener Özmen, Ayşe Erkmen, Adrian Paci, Aernout Mik, Marie- Laure Cazin, Silke Witzsch, catalogue)

2008 "Turkish Realities: Positions in Contemporary Photograhps from Turkey" , Fotografie Forum Frankfurt, Germany (curators: Celina Lundsford - Necmi Sönmez, catalogue)

2008 "Save As", Triennale Bovisa, Milan (curator: Derya Yücel, catalogue)

2008 “Pieta”, Wandsbek Evang-Luth Church – Hamburg -Germany

(curator: Richard Hölck)

2007 “Off The Record”, Shimbushi Station, Tokyo-Japan

(curator: Eric Van Hove)

2007 "10th İstanbul Biennale,

“Not Only Impossible But Also Necessary, Optimism In The A Global War”,

(curator: Hou Hanru, catalogue)

Turkey

2007 “Be a Realistic, Demand The Impossible”

Karşı Sanat, İstanbul- Turkey

(curator: Halil Altındere, catalogue)

2007 ‘Transfer Project”, Ludwig Museum Aachen,/ Museum Bochum / Münster Contemporary Art Center, Germany

(Curator:Hans Gunter Golinski, Harald Kunde, Gail Kirkpatric, catalogue)

2007 “Transfer”, Santral İstanbul, Turkey

(curators: Emre Baykal – Başak Doğa Temur)

2007 “Short-Stories: Photographs 1890-2006”Macy Art Gallery, New York,USA

(curator:Maurizio Pellegrin)

2007 “My Land, My Body”, Arcola Gallery, London -England

(curator: Denizhan Özer, catalogue)

2007 “Video Presentation” A3 Cultural Center, Rijeka-Croatia (with TONI MEŠTROVIÆ and JOHANNA BILLING. curator: Alen Floricic)

2006 “Video dia loghi”, Centre Culture François, Turin, Italy

(catalogue, curator: Lorena Tadorni)

2006 “Thing: Sinopale, 1st International Biennale”, Sinop –Turkey

(curator: T.Melih Görgün, catalogue)

2006 “For the First Five: DokumentART”, Neubrandenburg, Germany / Scczecin,

Poland (curator: Antoni Karwowski)

2006 “Meltem of İstanbul”, Project 4L Egliz Contemporary Art Museum

İstanbul, Turkey (curator: Nemci Sonmez, catalogue)

2006 “European Film Festival for the First Five / DocumentART”

Szczecin, Poland and Neubrandenburg, Germany

(curator: Antoni Karwowski)

2006 “Transfer: Video Art”

Bochumer Kulturrat, Bochum, Germany

2006 “Temporary Identities”, Noboribisk Art Museum, Russia

(curator: Luca Curci)

2006 “Indiana International Video Art & Architecture Festival”. ndiana University Kokomo Art Gallery, USA. (curator: Luca Curci)

I2005 “Free Kick”, 9^th Istanbul Biennale, Antrepo 5-Turkey

(curator:Halil Altındere, catalogue)

2005 “Pi-Five”, National Museum in Szcecin, Poland, (curator: Antoni Karwowski)

2005 “Discover Now:9^th International Media Festival”

Friesland, Holland, (curators: Wim Bors, Nadine Bors)

2005 “Belgrade in The Past and Present”,

Prodajna Gallery, Serbia-Montenegro, (curator: Marko Stamenkovic)

2005 “Prog:Me”, 1^st International Electronic Media Festival, Rio de Janerio, Brasil

(curators: Carlo Sansolo-Erika Fraenkel, catalogue)

2005 “3^rd International Detroit Film and Video Festival”

Museum of New Art (MONA), Michigan, USA

2005 “Off Space”, Siemens Sanat, İstanbul, (curator: Marcus Graf, catalogue)

2004 “Onufri Prizes 4: Chosen Places”,

Galerie Kombertare e Arteve Tirana-Albania, (curator: Erzen Shkololli, catalogue)

2003 “I am Too Sorry To Kill You”, Project 4L Contemporary Art Museum, İstanbul-Turkey, (curator: Halil Altındere, catalogue)

2003 “Under The Beach:Pavement”, Project 4L Contemporary Art Museum, İstanbul-Turkey

(curator:Vasıf Kortun)

2003 “I am Bad, I am Proud”

Refika, İstanbul-Turkey,(curator:Halil Altındere)

2003 “Different/ciation”, Milan Art Festival-Italy

(curator:Gülsen Bal, catalogue)

2001 “Short/Sharp”, Gallery 291 London-England, (curator:Gülsen Bal)

2001 “In Image We Trust: 21^st Today Artists”, Atatürk Cultural Center, İstanbul-Turkey

(curator:Beral Madra, catalogue)

2001 “Escape: 1^st International Tirana Biennale”-Albania

(chief curator:Giancarlo Politi, Turkey curator: Ahu Antmen, catalogue)

Wednesday, January 09, 2008

"Off The Record" Shimbashi Station Tokyo-Japan

"Off the record: A public space art project"
Curator: Eric Van Hove
Venue: Shimbashi Station Tokyo - Japan
December 2007

image: ferhat özgür, "colleteral identities", photo installation, three pieces

shimbashi station, tokyo-japan 2007

exhibition view, shimbashi station, tokyo-japan, 2007

Sunday, August 26, 2007

52.Venedik Bienali'nde İzlenimler

Willie Doherty, "Enclosure",2005, video stills

Aernout Mik, Holland Pavillion, “Training Ground”, 2007, 2 channel video installation,

52. Venedik Bienali’nde olup bitenler üzerine konuşmadan önce, bir önceki bienal için yine bu dergide yazdığım satırlar aklıma geldi. Daha açılışının üzerinden on beş gün geçmiş olmasına karşın dünyanın en önde gelen etkinliği olduğu ileri sürülen bu bienalin mekanlarında hani deyim yerindeyse yine “in cin top atıyordu?” “Bilet kuyruğu bekleriz, bazı pavyonlara giremeyiz” endişesiyle tam mekanların açılış saatinde sabahın en erken saatinde kapıda bitmemize rağmen, Venedik Bienali bir kez daha rahat rahat gezmek için emrimize amadeydi. Kim bilir belki böylesi daha iyi, sindire sindire tüm sergiyi görebilme şansımız vardı. Ama bienalin tersine Venedik tıklım tıklım, dolup taşmış. San Marco meydanında yürümek neredeyse imkansız. Peki bu kalabalık içinde “yalnız başına orada duran” bienal için bir suçlu aramamız gerekiyor mu? Bir suçlu varsa kimlerdi? Sanat mı, onun kurumları mı, sanatçılar mı, yoksa tarihi Venedik’in kendine özgü seksiliği mi?

Oysa küratör Robert Storr da sözünü ettiğimiz bu “sessizlik”i - eğer abartılı olmazsa da “ilgisizlik”- olasılığını önceden sezmiş olmalı ki, katalog metninde bienale gelen izleyicilerin yüksek bir belirsizlik alanıyla mücadele etmeleri gerektiğini vurguluyordu. Storr’a göre önceden ne tür bir izleyici kitlesiyle karşı karşıya kalacağını bilemeyen bienaller gibi aslında izleyici de bienallerde ne tür bir sanat yapıtlarıyla karşılaşacağını da bilemeyebilirdi. Öyleyse bienal ne kadar kendini “açık” konuma getirirse izleyiciler de o kadar “açık” olacaktı. Bu bağlamda bienal gibi sergiler belirsizliği bir işkence olarak yaşamak isteyenlere göre değil. Gerçekten de meraklı, kendini sorgulayan, şüphe eden, çaba gösterenler, kendilerini bu konforsuzluğa ve yön sapmasına vermek zorundalar, ki açık söylemek gerekirse bienalin altını çizdiği “akıl” ve “ruh”un da zaten talep ettiği bu. Dahası, Storr’a göre çağdaş sanat, bize bir beğeni sunmaktan ziyade bizi “uyaran” şeyler için bir çabayı ve toleransı talep ediyor. Nihayetinde “beğeni” denen şey Storr’a göre özünde muhafazakardı. Ezra Pound’un çok önceden dediği gibi, “yeni” olanda, eski ustalardaki tutku noksanlığından dem vuran izleyiciler, sanat toplumunun üyeleri ve sanatın anlamının aktif katılımcıları olarak, söz kendi tutku noksanlıklarına gelince sessizliği tercih edebiliyorlardı. Yeni bir şey ile karşılaştığında ne düşüneceğini ya da söyleyeceğini bilmemek, hele ki bu yeni herhangi biri için tehditkar bir özellik taşıyorsa, izleyici bienal gibi yoğunlaşmanın yüksek olduğu ortamlardan kaçınacaktır. Hal böyle olunca bienaller acelesi olanlar için de uygun yerler değil.

Bienaller acaba Stendhal’ın dediği gibi, kültürel tavırlar olarak benzer zeminleri paylaşan “mutlu azınlıklar” için mi tasarlanıyordu? Dışarıdan bakıldığında öyle görülebilirdi ne var ki onların asıl amacı, istekli ve aç bir izler kitleye, sanat dünyasındaki çeşitliliklerin, zengin ve verimli bir atmosferde, o anda ve orada paylaşıldığı bir deneyim alanı yaratmaktı.

Robert Storr bienal teması olarak “Aklınla Hisset Duygularınla Düşün” derken Batı tarihinin karşıtlıklar üzerine kurulan düşünce sistematiğini temel almaktaydı: Akıl – beden, neden-nedensizlik, düşünce-duygu, eleştiri-sezgi, zeka-duygu, kavramsal-algısal vs. Bu tür soyut çatallanmalar, en iyisinden dünyaya bakışımızdaki farklılıkları kavramada, dünya içindeki yerimizi şekillendirmede bize yardımcı olduysalar en kötüsünden de bir olguyu öbürü için kötülememize, kategorize etmemize yol açan, güvenimizi sarsan yanlış hiyerarşiler ortaya koydular. Böylece bu çatallanmalar, gerçekliği kavramak ve dönüştürmemizde emrimize amade olan araçları/anlamları kullanmaktan bizi mahrum bıraktılar. Ancak bu yılki bienal bu akıl ve duygunun ilişkilendirileceği kavramları tersinden okumayı denemekteydi. Yani, “Akıl” hissedecek “Duygu” da düşünecekti. Bu tür bir kaydırmaca, Kandinsky’in 1910’larda soyut resmin manifestosunu hazırlarken öne sürdüğü, “sanatta içsellik” olgusunu, “rengi duymak, sesi görmek” olarak özetlemesini de çağrıştırmaktaydı. Venedik Bienali’ndeki başlık da belki alışkanlıklarımızı unutmamıza yönelik bir çağrıydı.

Kavram Yerine Çağrı Çağı

Ve evet tam anlamıyla da çağrı. Batılı olsun Doğulu olsun, son dönem bienallerinde yeni bir trend var: Kavram yerine Çağrı. Ahu Antmen’in 20 Temmuz 2007 tarihli Radikal gazetesinde “günümüzde küratörlerin giderek bir güncel vaiz rolüne büründüklerini” ironik olarak zikretmesi boşa değildi. Ancak bu mesele bambaşka bir yazı konusu diyerek verimli bir gezi olması için en az bir tam hafta gerektiren Venedik şehrinden notlarımıza dönelim.

Venedik öylesine labirent bir kent ki eğer şehri avucunuzun içi gibi bilmiyorsanız, son derece amatörce hazırlanan bienal şehir rehberini izleyerek ulusal pavyonları ve diğer etkinlikleri bulmanız imkansız. Giardini ve Arselane gibi iki ana büyük bienal mekanlarının dışındaki bu mekanlara uzun yürüşüylerden sonra ulaştığınızda ise ya işleri alımlayacak enerjiniz kalmıyor ya da kötü işlerle karşılaşmış olmanın üzüntüsünü yaşıyorsunuz. Ancak çok tersi durumlar da kaybettiğiniz enerjinizi tazelemenize sebep olabiliyordu. Örneğin yan etkinlikler kapsamında Willie Doherty’nin 3 adet soluk kesici yeni video prodüksüyonlarından “Closure”, “Passage”, ve “Ghost Story” görmüş olmaktan dolayı şanslıydık. Doherty’nin işleri masal ile gerçeğin bir dokümentasyon dilinde nasıl harmanlanacağının en taze örnekleriydi. Arsenale’de bu yıl Türkiye’ye büyük bir mekan tahsis edilmiş olması son derece etkileyiciydi. Hüseyin Alptekin’in “Don’t Complain! (Şikayet Etme)” adlı şiirsel enstelasyonu bu mekanda izleyiciyi zorlamasız kucaklıyordu. Alptekin’in enstelasyonu, Finlandiya Ucuz İşçi Grubu’un katkılarıyla gerçekleştirmiş ve Gürcistan’da ayrı ayrı kabinler halinde inşa edilmiş yemek odalarından oluşan lokanta mimarisinden hareket etmişti. Odaların her birindeki video monitörlerden gündelik hayatımızın hassas noktalarına temas eden görüntüler her odadaki şiirselliği bir kat daha arttırmaktaydı.

Callum Morton, Australia Pavillion, installation

Bienalin her noktasını karış karış arşınladıktan sonra Rusya pavyonunu temsil eden AES+F GROUP (Tatiana Arzamasova, Lev Evzovich, Evgeny Sviatsky, Vladimir Fridkes)’in 2007 tarihli “Last Riot” adlı 3 kanallı video animasyon enstelasyonunu belleğimden hala atamadığımı itiraf etmek zorundayım. Wagner’in müziği ile etki dozu iyice artan bu animasyonda, androjen görünümlü yeni yetme genç kız ve erkekler, fonda animasyon olarak gösterilen yeni bir cennet panoramasının önünde savaş, çarmıha gerilme, kurban edilme gibi insanlık hallerini canlandırıyorlar. Bu oyunda mütecaviz ve kurban, erkek ve kadın, iyi ve kötü, kader ve özgürlük arasındaki tüm farklar erimiş ve özlem duyulan cennet yerini adeta bir cehenneme bırakmış.

AES+F GROUP, “Last Riot”, 3 channel video installation
Russia Pavillion

Bu yıl bienalde Ruanda Pop adı altında büyük bir Afrika Sanatı Bölümü açılması her halde en büyük süprizlerden biri oldu. Çağdaş Afrika sanatının dünya sanatına katkısını seçkin örneklerle kanıtlayan sergi bir taraftan bu pavyonda yer alan sanatçıların Afrika kökenli olmalarına karşın, Batı’da tanınmış, tutunmuş ve orada sergileyen sanatçılardan oluştuğunu da düşündüğümüzde, sanatçıların nereden geldiklerinin değil nerede sergilediklerinin ve belki de yaşadıklarının, maalesef diyerek belirleyici olduğunu düşündük bir kez daha. Bu pavyonda Nijerya kökenli Yinka Shonibare’nin Londra’da doğup büyüdüğünü, Mısırlı Ghada Amer’in Paris’te yetiştiğini ve benzer biçimde Kendell Geers, Basquiat, Marlene Dumas gibi pek çoğununun da Batı’da serpildiklerini hatırlatmak gerek.

Yinka Shonibare, Ruanda Pop, African Pavillion

Kanada pavyonunda David Altmejd”in heykel enstelasyonları, Avustralya’dan Collum Morton’un “Valhalla” adlı enstelasyonu, Hollanda’dan Aernout Mik’in “Training Guard” adlı mekansal videoları, Latin Amerika Pavyonu’nda Küba’yı temsil eden Wilfredo Prieto’nun tamamen içi boş beyaz sayfalardan oluşan kitapları sergilediği “Boş Kütüphane” adlı enstelasyonu ulusal pavyonlarda dikkat çeken güçlü işlerden sadece bir kaçıydı. Bu yıl Britanya Pavyonu’nu temsil eden Tracey Emin, biraz muhafazakarlığıyla bilinen Daily Telegraph yazarlarınca deyim yerindeyse epeyce haşlanmıştı zaten. Ne var ki Almanya’dan katılan Isa Genzken ile Fransa’yı temsil eden Sophie Calle’in güçlü temsilleri karşısında o derece etkili kaldığını söyleyemeyecegiz. Sophie Calle’in işleri Ayşegül Güçhan’ın saptaması ve şikayetiyle “pulp fiction” kokmasına karşın, gündelik ve belki de çok sıradan bir olayı videolar, fotoğraflar, çizimler, mektuplar aracılığıyla mekansallaştırıp “estetize” edebilmesiyle güçlüydü. Calle’in sevglisi tarafından kendisine yazılmış bir sayfalık terk edilme mektubunu, farklı sosyal katmanlardan 100’ün üzerinde kadına okutması ve her kadının mektubun tonunu kendi kişiliğine göre vurgulaması, parodileştirmesi, ironiyle trajedinin birlikteliğine iyi bir örnekti.

Sophie Calle, France Pavillion

Elbette bienalle birlikte sayısı yüze yakın olan sergilerden ayrıntılı olarak bahsetmek olası değil. Ancak şu bir gerçek ki, Venedik Bienali’ni, aslında hiçbir zaman bir yere gitmemiş olan ama öyle farzedilen “resim sanatı”nın geri dönüşü olarak adlandırabiliriz. Ne var ki, resim dönerken İsviçre pavyonundan Yves Netzhamme ve Christine Streuli ile Yunanistan’dan Nikos Alexiou’nun ya da Arsenale’de örneğin Francis Alys’in uygulamalarındaki gibi “mekansallaşan bir resim”olarak dönmekteydi. Arsenale’de Ghana’dan Ey Ahakbui’nin enstelasyonları da geleneksel Afrika sanatının nasıl dönüştürülebildiğinin en canlı örneklerinden biriydi. Yine bu mekanda Sydney’den Shaun Gladwell’in “Sequence” adlı videosu yalın, taptaze, zorlamasız anlatımıyla şiirsellik dozu yüksek bir video olarak anılması gerekiyor. Bu videoda gördüğümüz tek şey, fonda dalgalı bir deniz, duyduğumuz tek şey dalgaların sesi ve rüzgarın uğultusu. Rıhtımda genç bir zenci, bir kay kay üzerinde ağır çekimle dans ederken gösteriliyor.

Shaun Gladwell
Storm Sequence
2000
Video still
Videography: Técha Noble. Sound: Kazumuchi Grime.
Courtesy the artist and Sherman Galleries, Sydney.

Venedik’ten ayrılırken Stendhal’ın “mutlu azınlık”larından biri olarak mı ayrılmaktaydık? Bienalden ne beklediğini bilen, yüksek yoğunluk anını bilerek deneyimlemek isteyen, çile çekmekten hoşlanan bir “azınlık” üyesi olarak elbette ödevimizi yapmak için çalıştık, işlerin doğasına girdik, onların derdine ortak olduk. Bienalden zevk aldık. Keşke dışarıdaki kalabalık da bu deneyimi arzulasaydı. Bu bienalde, çok sıkıcı işler olduğu kadar bizi sürükleyen çalışmalar da vardı ama yine de bienalin hakkını bienale teslim etmek gerek. Ne de olsa Venedik Bienali bienali her şeye karşın Venedik Bienali işte.

(*) RH+Sanat 2007 Eylül sayısında yayınlanacak.